PRZESZEDŁ POD OPIEKĘ STOWARZYSZENIA “ZE SKRAJU LASU”
12 stycznia 2024
Los obdarzył Manu wyjątkowym wyglądem i niebanalnym charakterem, ale także ogromnym pechem. Pęka nam serce, że taki cudowny pies nigdy nie doświadczył opieki na jaką zasługiwał, a na domiar wszystkiego trafił do schroniska, w którym każdego dnia musi mierzyć się z trudną i smutną rzeczywistością.
Psiak jest delikatny i wrażliwy, a surowe schroniskowe warunki są dla niego bardzo trudne i widać wyraźnie, że brakuje mu normalnego, codziennego kontaktu ze światem, ludźmi i innymi psami. Choć w pierwszej chwili jest dosyć ostrożny w bezpośrednim kontakcie, to bardzo szybko otwiera się i czerpie radość ze wspólnego spędzania czasu. Jak już się z kimś zakoleguje, to w ogóle tego nie kryje, obdarowuje wspaniałym, szerokim uśmiechem i zachęca do tego, by go delikatnie głaskać i drapać za uchem lub pod brodą.
Manu uwielbia spacery, a w jego towarzystwie należą one do bardzo przyjemnych – nasz ulubieniec lubi poznawać nowe miejsca, chętnie zwiedza zarośla, a w ciepłe dni z radością skorzysta z każdej okazji do kąpieli. Chętnie spędza również czas z psami, lubi i ceni ich towarzystwo, ale nie przepada za nachalnością i przekraczaniem osobistych granic, a w bezpośrednim kontakcie jest niewątpliwie zwolennikiem umiaru i elegancji. Jest po prostu świetny i mamy nadzieję, że już niedługo dostanie szansę, by opuścić schronisko i zamieszkać w normalnych, domowych warunkach. Szukamy dla niego domu w cichej i spokojnej okolicy, z dala od miasta, blisko przyrody i naturalnych terenów zielonych. Chłopak może zamieszkać w domu z innymi psami.
Ma około 8 lat, jest wysokim psem i waży około 35 kilogramów.
24 lipca 2024
W życiu Manu nastąpiła wielka zmiana! I to oczywiście na lepsze, bo nasz długonogi przystojniak opuścił właśnie bezpowrotnie schroniskową klatkę i przeprowadził się do domu tymczasowego, w którym pod okiem Pauliny będzie mógł wreszcie cieszyć się prawdziwym i wolnym od trosk życiem.
Nasz przystojniak zamieszkał w cichej, pięknej i spokojnej okolicy, w otoczeniu lasów i pól, zyskując dodatkowo codzienne towarzystwo grupy sympatycznych i towarzyskich psów, z którymi od początku złapał dobry kontakt. Przeprowadzka do nowego miejsca nie zrobiła na nim większego wrażenia, można powiedzieć, że właściwie wszedł jak do siebie po krótkiej nieobecności. I bardzo dobrze – tak należy postępować, nie bać się zmian i pewnie kroczyć przez życie!
Trzymamy kciuki za Manu, jest w dobrych rękach, a przed nim już tylko długie i szczęśliwe życie.
